fbpx

Blog Onika: Wij zijn niet bang voor een vlekje

Op Kinderdagverblijf Naar de Boerderij wordt buiten gespeeld, want dat vind ik heel erg belangrijk. En veel ook. Varkens voeren, in de modder rollen en in de plassen stampen: het mag allemaal. Voor een vlekje zijn we hier niet bang.

In ons eerste kinderdagverblijf gingen de kinderen ook naar buiten, maar dat was tussen de huizen en op straat. Er was weinig uitdaging en als het een keer regende of er maar een klein wolkje was dan bleven we al binnen. Sommige ouders wilden hun kinderen ook extreem schoonhouden: er mocht geen enkel vlekje op de kleding zitten. Dat is voor veel leidsters erg frustrerend geweest, want probeerde je met z’n allen in de zandbak te spelen dan was het ‘ja die en die mogen niet mee doen, want dan worden ze te vies’. Dat was echt vreselijk. Dus langzaam aan ontstond dit. Eigenlijk ontstond het toen een ouder een beetje kwaad werd om het feit dat ze haar kind zo schoon weer ophaalde.

Toen ik Naar de Boerderij bedacht, wist ik nog niet precies hoe het zou lopen. Ik wist niet welke ouders ik binnen zou krijgen. Hoe reageren ze? In hoeverre mogen de kinderen vies worden? En in hoeverre moet ik ervoor zorgen dat de kinderen er nog enigszins proper uitzien? Gelukkig krijg ik allemaal ouders binnen die het allemaal niet uitmaakt. Ze hebben hun kind liever zo zwart terug dat ze drie dagen moeten schrobben dan helemaal spik en span. Ouders weten dat hun kind gespeeld heeft en daarbij zijn het ook ouders die er bewust voor kiezen.

“Kinderen moeten in de modder kunnen wroeten”

Buitenlucht is belangrijk. Het is goed voor de kinderen en ze bouwen weerstand op. Kinderen moeten lekker in de aarde kunnen wroeten, ontdekken en hun eigen ding kunnen doen buiten. Sommige mensen kijken daar wel van op.

Zo hebben we vanochtend – zoals altijd – gewandeld en kwamen er twee wandelaars tegemoet. Een ouder echtpaar leek het wel. En onze kinderen? Die zagen er gewoon echt niet uit. De een was in de modder gevallen, de ander had overal vlekken en twee lagen te stoeien op het gras. De man van het echtpaar kwam naar ons toe en zei: ‘goh, jullie zijn niet zo streng op dat gebied hè?’ En ik dacht bij mezelf: ‘ja, boeiend dat die kleren vies worden. Daar is een wasmachine voor. Waar gaat het over?’ Wat boeit dat vlekje nou? Ik wees op mezelf: ‘kijk zo loop ik er ook bij’ en hij moest lachen. Dat is wat ik naar buiten wil brengen. Hier op het kinderdagverblijf zijn we niet bang voor een vlekje of om nat of vies te worden. Ouders met baby’s waarschuw ik soms dat de kans bestaat dat kinderen met modderhandjes hun baby aanraken, maar dat vindt niemand erg.

“De kinderen zorgen dat ik iets te doen heb”

Wanneer we gaan wandelen krijgen de kinderen laarsjes en een overalletje aan en lopen we naar het Kanaalpark. We nemen de bolderkar mee, maar kinderen die kunnen en willen lopen mogen gewoon lopen. Als we er zijn doe ik niets. Dat is gek, maar de kinderen zorgen dat ik iets te doen heb. We lopen en ik loop mee, terwijl de één bezig is met een ander kind, de ander door de plassen aan het stampen is, weer een ander een bloemetje plukt en nog een ander kind ontdekt dat er een boot langskomt. Twee anderen zijn aan het rollebollen over het grindpad en ik? Ik laat ze. Om 12 uur lunchen we en als we dan nog niet halverwege zijn, maakt dat niet uit. Ik ga niet lopen pushen, maar ik leid ze af. ‘Kijk, daar verderop is ook een plas waar je in kunt’ en het kind loopt weer een stuk verder. Geen druk, geen stress. Ik vraag vaak ook aan de ouders: wat wil je, dat je kind om 12 uur stipt aan tafel zit en heeft moeten stressen? Of dat het een half uurtje later heeft gegeten en een leuke dag heeft gehad? Dat half uurtje is jammer, maar dan hebben de kinderen tenminste wel genoten.

Groet,

Onika

 

By |2017-11-17T14:17:49+00:00november 17th, 2017|Categories: Nieuws|Tags: , , |Reacties uitgeschakeld voor Blog Onika: Wij zijn niet bang voor een vlekje

About the Author: